Ik ben er ... ik heb het gehaald en ik voel me:
onbeschrijflijk trots, ongelooflijk sterk en zeer bizar enorm geweldig.
Van 36 jaar en anderhalf pakje per dag minimaal naar: NNN (niks noppes nada).
En samen met mij zijn er de mei 2010 kanjers en volhouders. Mijn maatjes waar ik me aan vast kon houden. Zij niet ... dan ik ook niet ! Ik zal dus echt niet de "loser" zijn hier. Hoezo een goede motivatie??
Naast deze mei 2010 kanjers zijn er de TOP - stoppers die mij net voorgingen. Ken je dat? Net een weekje of 2, 3 of ... 1 maandje of zo meer. Man, daar was ik jaloers op, die hadden die eerste rot struikelperiode achter de rug.
En dan die ellendige groene balkjes ... in het begin kon ik ze niet vinden en daarna was ik jaloers op iedereen die er zoveel vol hadden. En nu ... hmmmmm ... zucht ze tevreden.
Helaas heb ik ook de bizar vervelende constatering dat enige van mijn voorbeelden zijn gestruikeld, soms meer dan een keer. Met een scala aan minder prettige levenservaringen in dit afgelopen jaar, was er juist voor mij constant de beweegreden dat wat er ook gebeurt, de peuk niks oplost, niks verzacht, niks makkelijker maakt. Een aantal zeer dierbaren in mijn directe omgeving én 'n paar hele lieve contacten hier sterkten me in die mening.
En nu ... gewoon doorgaan, samen met Albert, Kaatje, Hendrikje en Yvonne. Op naar, zoals Els het aangaf, de volgende mijlpaal, 400 dagen. En iedereen die denkt dat dit niet haalbaar is ... jawel hoor ... als ik het kan met mijn historie, dan kan jij dit ook.
